Marienburg.pl Strona Główna Marienburg.pl
Nasze Miasto, Nasza Pasja...

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj
 Ogłoszenie 

Ta witryna korzysta z plików cookie. Możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach przeglądarki.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz w naszej Polityce dotyczącej "cookies"


Poprzedni temat «» Następny temat
Żuławka
Autor Wiadomość
san 

Wysłany: Czw 25 Maj, 2017 13:16   

1682 – kielich Anno domini 1682. 14. Novemr: Joannes Koblynski Porochvs Posoliensis restavrari cvravit hvnc calicem continentem marcas tres et septem lot. (W Roku Pańskim 1682, 14 listopada, Jan Koblynski Proboszcz Pozolski zatroszczył się o restaurację tego kielicha, zawierającą trzy grzywny i siedem łutów). Warsztat gdański, Matthias Pichell starszy. Aktualna lokalizacja nieznana.
 
 
san 

Wysłany: Pon 26 Cze, 2017 09:13   

1694 – zakup materiałów na odbudowę kościoła. Wapno sprowadzono z Białej Góry, Dzierzgonia, Elbląga i Malborka. Cegła pochodziła z Dolna i Elbląga, zaś dachówka z miejscowości Przezmark.
1695 14 IV – rozpoczęcie odbudowy kościoła przez murarza z Stolzenberg koło Gdańska. Niestety po czterech tygodniach on zmarł.
1695 4 VI – 24 IX – mistrz David Knebel z Gdańska (Dawid Knobloch?) prowadzi dalej prace murarskie. Jego dziełem było zakończenie odbudowy północno – zachodniego narożnika nawy oraz zachodniej fasady kościoła.
1695 – cieśla Georg Knefel z Dzierzgonia prowadzi prace nad odbudową dachu nad nawą kościoła. Drewno sprowadzono ze Starego Dzierzgonia.
1696 – gdańscy mistrzowie murarstwa Barthel Ranisch i Martin Grimmer prowadzą prace budowlane. Wznoszą z cegły wieżę na starej podstawie, wykładają posadzkę w kościele, kończą pokrycie dachu nad nawą dachówką, wykonują ościeżnice, bielą wapnem kościół wewnątrz i na zewnątrz oraz prowadzą prace murarskie w zakrystii. Zaświadcza o tym napis „Anno 1696” na jej sklepieniu, obok otworu służącego do wentylacji kościoła (niestety ostatnio po trzech wiekach zamurowany [powieszono tam żyrandol], para wodna trafia w pułapkę chłodnego sklepienia, wilgoć – sklepienie zakrystii wyraźnie odznacza się na murze kościoła, nie należy poprawiać starych mistrzów). Okno zakrystii zabezpieczono podwójną, żelazną kutą kratą. Nad oknem znajduje się zewnętrzny otwór wentylacyjny w kształcie krzyża greckiego (działa teraz w drugą stronę, napływa powietrze z którego skrapla się para wodna na chłodnym sklepieniu). Ranisch był znanym budowniczym gdańskim, jego dziełem z lat 1678 – 1681 jest Kaplica Królewska wzniesiona nieopodal Bazyliki Mariackiej. Martin Grimmer urodzony w Szczecinie został zaś obywatelem gdańskim w 1692 roku.
1696 – malborski kowal wykuwa krzyż dla wieżyczki z sygnaturką. Piękny zaś krzyż wieńczący fasadę świątyni jest dziełem kowala gdańskiego. Ostatnio zdjęty i zawieszony na północnej ścianie prezbiterium. Była obawa, że nadszarpnięty zębem czasu może spaść ale obecna lokalizacja z powodu wilgoci (północ) przyspieszy tylko korozję. Może z uwagi na mistrzowski, znakomity gdański detal architektoniczny trafi kiedyś pod dach kościoła ale nie bardzo jest miejsce gdzie go umieścić…
1696 – Georg Knefel prowadzi prace ciesielskie w dzwonnicy oraz buduje drewniane, beczkowe pozorne sklepienie w kościele. Lipowe bale sprowadzono z Iławy, może z Lasu Schönberger. Jego dziełem była też zgrabna latarnia wieży (widoczna na rysunku Andriollego).
1696 – hełm wieży ołowiem i białą blachą pokrywa Georg Börner z Gdańska. Został on obywatelem gdańskim w 1687 roku.
Zwieńczeniem prac jest piękna chorągiewka nieznanego kowala (miedziownik) gdańskiego, wykonana za 18 guldenów (złoty polski, floren?). Najstarsza zachowana i najpiękniejsza na terenie powiatu sztumskiego. C.S.P.P.1695 – Casimirus Szczepański Parochus Posoliensis 1695 (Kazimierz Szczepański Proboszcz Pozolski 1695).
Kościół składa się z nawy – szerokość 13m, długość 10,17 m i prezbiterium zamkniętego trzema ścianami ośmioboku – szerokość 6,57 m , długość 10,39 m oraz południowo – zachodniej wieży, południowej zakrystii oraz małej, murowanej kruchty przy portalu południowym. Główne wejście do świątyni prowadzi przez portal zachodni.
"Królewska wieś Żuławka"
 
 
san 

Wysłany: Pon 24 Lip, 2017 14:50   

1697 10 II – parafianie własnoręcznymi podpisami zobowiązali się do remontów zewnętrznych kościoła, budynków parafialnych i ogrodzeń na mocy praktyki i zwyczajów innych parafii. Zobowiązana do tych prac była cała parafia a dokumentowi biskup nadał moc wieczystej trwałości w roku 1724.
1699 – elbląski murarz wykonuje prace wykończeniowe – gzymsy, okna, filary prezbiterium.
1699 – malarz z Malborka maluje zewnętrzne metalowe detale architektoniczne na kościele. Następnie zatrudniono malarza Zaszatke z Malborka.
1699 – monstrancja R. Casim. Sczepański pro Ecclia. Paroch Posolien 1699 procuravit loci Parochus (Wielebny Kazimierz Szczepański miejscowy proboszcz dla kościoła parafii pozolskiej postarał się w roku 1699) Warsztat toruński, Jakob Weintraub. Wymaga renowacji.
1700 – elbląski snycerz za 36 guldenów wykonuje Grupę Ukrzyżowania.
1700 – dzierzgoński snycerz za 14 guldenów rzeźbi figurę św. Jana Chrzciciela.
1700 – malarz gdański, może Michael Sommer wykonuje polichromia na pozornym sklepieniu nawy. Przedstawiają one dwanaście scen z życia Chrystusa: Zwiastowanie NMP, Pokłon Pasterzy, Pokłon Trzech Króli, Chrzest Chrystusa, Ostatnia Wieczerza, Modlitwa w Ogrójcu, Chrystus przed Piłatem, Biczowanie, Ecce Homo, Upadek pod krzyżem, Zmartwychwstanie, Trójca Święta. Dopełnieniem polichromii jest Grupa Ukrzyżowania (Jezus Chrystus na Krzyżu, Najświętsza Maryja Panna, św. Jan) w łuku tęczowym, jeszcze wówczas nie pozłocona. Malowidła wyobrażające tajemnice wiary zdobiły również pozorne sklepienie prezbiterium. W świątyni znajduje się nowa, pomalowana ambona. W nawie mały ołtarz św. Antoniego, druga murowana mensa była pusta. W kościele są obrazy Ukrzyżowania, Zdjęcia z Krzyża, Ecce Homo, św. Anny i św. Marii Magdaleny.
Przy murach nawy i prezbiterium, od północy znajduje się murowane ossorium. Na wieży niezbyt duży dzwon ale miło brzmiący oraz zegar. Dzwon poświęcił biskup Kazimierz Jan z Bnina Opaliński (1681 – 1693) podczas wizytacji generalnej. Pośrodku kościoła mała sygnaturka z dzwonkiem. Fasadę ozdabia rzeźbiona figura św. Jana Chrzciciela, pomalowana na wzór marmuru (aktualna dłuta Wilhelma Kujawskiego z Jasnej).
1700 – rzeźbiarz z Gdańska, może Heinrich Berner z Długich Ogrodów za 100 guldenów rzeźbi i buduje ołtarz główny (prace skończono i zapłacono w 1701 roku?). Obraz Wniebowzięcie NMP pędzla Jerzego Baranowskiego jest darem księżnej Ludwiki Czartoryskiej i pochodzi z 1705 roku (1700?). W zwieńczeniu ołtarza obraz Chrzest Jezusa w rzece Jordan. Obok głównego ołtarza stały dwa konfesjonały, po lewej i prawej stronie prezbiterium.
Powierzono budowę ołtarza św. Antoniego snycerzowi z Gdańska, ale niebawem zmarł on na dżumę. Ołtarz postawił rzeźbiarz Heinrich Berner z Długich Ogrodów w Gdańsku.
1700 31 X – konsekracja kościoła ku czci Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, św. Jana Chrzciciela i św. Kazimierza Królewicza Polski podczas wizytacji biskupa chełmińskiego Teodora Andrzeja Potockiego, późniejszego arcybiskupa gnieźnieńskiego i prymasa Polski. Prawo patronatu posiada Najjaśniejszy Król Polski. Parafię tworzą: Posolia, Buchwałdt, Tranquitze, Choyty, Bruck, Budzisz, Sztall.
 
 
san 

Wysłany: Pon 24 Lip, 2017 17:14   

1277 (lub 1288 – 1289) – lokacja na prawie chełmińskim wsi Posilia w nowym (?), aktualnym położeniu przez komtura Christburga Helwiga von Goldbacha (dokładna data jest nieznana ale wiadomo, że on to dokonał tej lokacji, był dwukrotnie w tych latach komturem Christburga). Prawdopodobnie drewniany kościół pobudowano w tym samym miejscu co obecny (może trochę wyżej, okolice Krzyża Misyjnego, organistówki?).
1280 – w pobliżu drogi łączącej Pusila et Christburg znajduje się drzewo wartownicze – Wartboum koło mostu Luppin (Chojty). Mała strażnica, której elementem było wysokie drzewo pełniące rolę wieży.
1286 9 I – Henricus plebanus de Posilia występuje w dokumencie jako świadek przekazania parafii kwidzyńskiej kapitule.
1298 3 I – proboszczem jest nadal ks. Henricus.
1299 – umiera Prus Wajsyl posiadający rozległe dobra na terenie Pomezanii, w ziemi Alminie (Alyem) i Poselew (Pozoloue), które skonfiskował mu Zakon Krzyżacki. Uciekinier przed rokiem 1267 na Pomorze Gdańskie. Doszedł tam do wysokich godności i dużych majątków ziemskich, pochodzących z nadania książęcego. W 1267 pełni urząd cześnika gdańskiego na dworze księcia Warcisława. Następnie jest u księcia Mściwoja II w 1270 roku wojewodą świeckim, w 1276 wojewodą tczewskim a od 1278 wojewodą gdańskim. Jako najważniejszy urzędnik występuje przy wszystkich znaczących działaniach księcia Mściwoja II m.in. przy erygowaniu opactwa cystersów w Pelplinie w 1274 roku, które powstało na ziemi uprzednio należącej do Wajsyla. W 1285 roku traci swój urząd na skutek antykrzyżackich działań syna Diwana niezgodnych z polityką księcia. Utrata znaczenia Wajsyla przyczyniła się zapewne do niekorzystnego rozstrzygnięcia sporu prawnego z Krzyżakami o majątek w Pomezanii. Wyrok w imieniu papieża Mikołaja IV wydał biskup poznański Jan w 1289 roku. Po śmierci księcia Mściwoja II odzyskuje Wajsyl swoje polityczne znaczenie i zostaje wojewodą tczewskim w 1298 roku.
Wysokie urzędy na Pomorzu pełnili także bracia Wajsyla. Glabuna był cześnikiem gdańskim od 1271 do 1284 roku a Sadyk w latach 1270 – 1274 był podkomorzym a następnie cześnikiem świeckim. Wajsylewice posługiwali się pieczęcią trzy groty w trójkąt.
1303 31 XII – ostatnia znana wzmianka o świątyni w Kościelcu, określona jest jako „antiqua ecclesia” (stary kościół).
1314 – 1331 – Luther von Braunschweig wielki szatny i komtur Christburga osusza bagno Solaw i wycina las Solowe. Lokowane są na tym terenie na „surowym korzeniu” w latach 1331 – 1335 wieś Reichfeldt (Złotowo) oraz majątek hodowlany Zakonu Thorechtenhoff (Szaleniec) w 1360 roku. Obie te miejscowości należą do naszej parafii. W związku z osuszaniem nastąpiła regulacja i obwałowanie rzeki Tejny, prawdopodobnie odcinek od Złotowa do Rozgartu jest przekopanym kanałem. Thorechtenhoff zarządzany jest przez krzyżackiego urzędnika mającego swoją siedzibę w Stalle (Stalewo). W 1359 był nim brat Walrabe.
Około 1330 – budowa drogi Christburg – Vyschovia przez wielkiego szatnego i komtura Christburga Luthera von Braunschweiga wykorzystującej stary pruski trakt wiodący przez bród a następnie most Plecziagis na rzece Lach w okolicy wsi Posilia.
Około 1326 – 1350 – Krzyżacy na wzgórzu budują z cegły orientowany, jednonawowy gotycki kościół. Posiadał wówczas dwie wieże, północną i południową. W latach dwudziestych XIV wieku wzniesiono także kościół w Jasnej.
1354 17 I – w dniu św. Antoniego potwierdzenie lokacji Pusilien (Posilien) przez wielkiego szatnego Zakonu Krzyżackiego Konrada von Bruningisheima. Wieś uposażono w 102 włóki 8 morgów gruntu, z tego 6 włók kościelnych i 4 włóki 8 morgów należących do sołtysa. Pleban dodatkowo użytkował 2 włóki lasu in dem Bruche (Bruk?). Łan, huba pruska liczyła 16,5 hektara; włóka, łan chełmiński to obszar 17,955 hektara.
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group